Deze babysite is een onderdeel van groeimee.nl
Maak zelf een gratis babysite | inloggen
Ons derde kindje

Naar Sinterklaas

Vanmorgen was het grote Sinterklaasfeest bij de werkgever van Dave. Helaas moest Sven eerst voetballen en ook nog uit, dus het zou al een strakke planning worden. Maar helaas konden we pas vertrekken richting Breda toen het al bijna afgelopen was. Wat een teleurstelling! Roos liep al de hele ochtend met haar pietenmuts op door het huis. 

Dus toen hebben we besloten om gewoon hier naar de binnenstad te gaan, daar hebben ze een heus Sinterklaashuis waar de kinderen allemaal activiteiten kunnen doen, met pieten kunnen dansen en knutselen, en kunnen zien hoe Sinterklaas en de pieten "wonen" als ze in Nederland zijn. Er was een bakkerij waar je taaipopjes mocht versieren, een pakjeskamer vol met pakjes, een danskamer met muziek en dansende pieten, en je kon een kijkje nemen in de slaapkamer van de Sint, met een prachtig hemelbed.

Uiteraard was Sinterklaas er zelf ook dus daar konden ze mee op de foto en kregen nog een lekker zakje chocolademuntjes.

Nou dat was natuurlijk een super leuk alternatief! Toch nog Sinterklaas gezien, en ondanks dat het zaterdagmiddag was, was het helemaal niet zo druk als verwacht (waarschijnlijk dacht iedereen dat je vooral niet op zaterdagmiddag moest gaan ivm de drukte hihi).

Overigens gelooft Sven sinds deze week trouwens definitief niet meer in Sinterklaas. Hij twijfelde al, en was volgens hem de enige van zijn klas die nog in Sinterklaas geloofde. Toen hebben we hem op een avond maar de waarheid verteld. Weer een illusie armer, maar hij mag het nog steeds leuk vinden natuurlijk. En nu hoort hij bij de groten! We hebben er wel bijgezegd dat hij natuurlijk zijn mond moet houden tegen Roos, en dat er de komende jaren gewoon nog in de Sint geloofd zal worden hier in huis. Dat spelletje mag hij dan mooi meespelen, en dat vond hij goed. 

15 weken zwanger

Alweer 15 weken vandaag, wat schiet het toch op! Het gaat een stuk sneller dan bij Sven en Roos, heb ik het idee.

Nu iedereen om mij heen en op mijn werk het weet, hoef ik het niet meer te verbergen en dat geeft rust. Naar mijn gevoel kan ik me er nu pas aan overgeven. Al gaan de dagen gewoon snel voorbij doordat het druk is op alle andere fronten, en ik ook van de zwangerschap zelf tot nu toe nog weinig merk, zodat de tijd vaak ongemerkt voorbij gaat.  

Wel voelde ik vanmorgen, toen ik rustig achter mijn PC zat op het werk, voor het eerst echt duidelijke bewegingen in mijn buik. Ik had al eerder gekriebel gevoeld, maar dat was nog te onduidelijk naar mijn gevoel om zeker te zijn dat dat echt de baby was. Maar nu wist ik het zeker, ik heb hem gevoeld! Bijzonder gevoel toch weer, alsof je kleine plopjes voelt en er vanaf de binnenkant met een veertje langs je buikwand wordt geveegd ofzo, heel apart. En lief natuurlijk Laughing

Ook heb ik vandaag de afspraak gemaakt voor de 20-weken echo: vrijdag 28 december. Komt mooi uit, want dan zijn we allebei vrij. Grappig detail is dat ik 3 jaar geleden tijdens mijn zwangerschap van Roos ook op de 20-weken echo op 28 december had, las ik terug in mijn dagboek. Toevallig! Ik ben die dag ook echt exact 20 weken als het goed is. Toch weer een spannend moment, want deze echo is heel lang en uitgebreid en daar kunnen ze een hele hoop op zien. Hopelijk alleen maar goede dingen, natuurlijk. En het is ook erg mooi om te zien, met 20 weken is het kindje alweer zo anders dan met 12 weken, bij goed beeld kun je zelfs al goed een gezichtje zien tegen die tijd.

En het is natuurlijk ook weer een mijlpaal, want met 20 weken ben je alweer op de helft. Over het vliegen van de tijd gesproken!

Mijn buik begint echt uit te puilen nu, vooral 's avonds. Hier een fotootje van vorige week. Nou die is nog maar moeilijk te verbergen hoor, al zie je dan in de ochtend nog bijna niets.

 

Bedankt collega's!

Vandaag een leuke attentie gekregen van drie collega's, super lief!

Dank jullie wel Debby, Debbie en Yolanda Cool 

 

Definitieve uitslag vlokkentest

Vanmiddag viel hij dan eindelijk op de mat, de brief van de afdeling Klinische Genetica van het Erasmus MC, met de mededeling:

"De uitslag van het uitgebreide chromosomenonderzoek in de vlokken is normaal, er werden geen aanwijzingen gevonden voor een ziekteveroorzakende ongebalanceerde chromosoomafwijking bij de vrucht".

Hoera!

We hadden natuurlijk al eerder telefonisch de uitslag van de snelle test ontvangen en wisten al dat er een aantal belangrijke afwijkingen waren uitgesloten, maar toch wel erg fijn om nu op papier te zien staan dat er voor de rest ook niets is gevonden! Laughing 

Kortom: BLIJ!!!

2e bezoek verloskundige

Alweer ruim 14 weken zwanger. De eerste buikfoto's zijn een feit! Jeetje wat groeit mijn buik hard deze keer. In de ochtend valt het nog mee, maar in de avond kun je er niet meer omheen inmiddels. Sinds we het verteld hebben lijkt het wel alsof 'ie nog harder gegroeid is, bijna niet meer te verbergen haha. Wink 

Ik voel me goed, nog steeds nergens last van. Hoewel, ik heb er nu toch een paar pukkels bij. Maar verder voel ik me prima, eigenlijk gaat het heel ongemerkt allemaal tot nu toe. De vermoeidheid is wat minder geworden, al had ik dat toch niet zo heel extreem. En, godzijdank, wéér niet misselijk geweest deze zwangerschap.

Vanavond stond het tweede bezoek aan de verloskundige op het programma. Eerst de controle bij de assistente: 2 kilo erbij en een mooi lage bloeddruk van 100/60. Ik had de afspraak bij Marielle, een van de verloskundigen die ik nog niet kende. Toen ik 3 jaar geleden bij deze praktijk zat, waren Vivian en Yvonne de vaste verloskundigen. Yvonne heeft toen mijn (thuis)bevalling begeleid, dat was heel erg fijn. Maar zij is inmiddels een eigen praktijk begonnen elders, dus niet meer bij deze praktijk. Er zijn nu twee nieuwe dames, die ik vanavond allebei even heb ontmoet. Zo op het eerste gezicht allebei ontzettend leuke, jonge vlotte vrouwen. Ik voelde me er meteen helemaal prima bij.

We hebben nog even gepraat over de combinatietest en de vlokkentest van twee weken geleden. De definitieve uitslag daarvan hebben we nog steeds niet ontvangen, maar die zal elk moment wel op de mat vallen en er is niet gebeld, dus het zal wel in orde zijn. 

Daarna was het tijd om op de bank plaats te nemen voor de bepaling van de groei van de baarmoeder en het luisteren van de harttonen. De groei lag keurig op schema, en het hartje was ook meteen luid en duidelijk te horen: 155 slagen per minuut. Wat is dat toch weer een wonderlijk geluid.

Nog even een zwangerschapsverklaring geregeld voor mijn werkgever en ik kan ook een afspraak voor de 20-weken echo gaan maken.  Wat schiet het toch op al zeg. 

Weer helemaal goedgekeud dus, volgende controle is op 17 december. 

Verjaardag Dave: vertellen grote nieuws!

Dave is 32 geworden van de week, en vierden het vandaag, voor alle vrienden. Tevens zouden we vandaag het grote nieuws aan hen bekend maken. Drukke bedoening, met 18 volwassenen en 8 kinderen in onze kleine woonkamer haha! Maar wel erg gezellig om weer eens met z'n alle bij elkaar te zijn. 

Ik had voor de gelegenheid muffins gekocht, besmeerd met een laagje glazuur en ze gedoopt in de blauw-met-witte muisjes, en die allemaal op een etagère gezet midden op tafel. Het duurde bij een aantal mensen wel een poosje voor het kwartje viel. Ook omdat niemand het meer verwachtte bij ons. Maar na een extra hintje hier en daar drong het nieuws door en iedereen reageerde super enthousiast!! Dat was ontzettend leuk en hartverwarmend !

*** voorbeeldje van de muffins-met-muisjes, helaas ben ik vergeten om van onze eigen creatie een foto te maken, maar lang leve Google ***

 

Super gezellige dag en avond gehad!

De volgende dag kwamen mijn vader en Nathalie nog, met Jojo (de hond). Die wisten het ook nog niet en ook bij hen viel het kwartje niet meteen met die cakjes met muisjes. Maar ook zij reageerden erg leuk! In de middag schoonouders nog op bezoek en toen was het feest weer voorbij. 

Voorlopige uitslag + geslacht!!

De gynaecoloog belde met goed nieuws! De uitslag van de snelle (RAD) test was binnen, en het was geen trisomie 13, 18 of 21 (Downsyndroom). Hoeraaa!!! Vooralsnog geen rare dingen gevonden dus, wat een fijn bericht Laughing Nog even de definitieve uitslag van de uitgebreide test (Erray) afwachten, maar daar verwachtte hij niet veel meer van. Die zou per post komen met een week of twee.

Nou dan konden we het nu aan de buitenwereld vertellen! Morgen op mijn werk, en dit weekend aan alle vrienden en familie, die op Dave's verjaardag zou komen. 

Oh en of we ook het geslacht wilden weten. Ja, dat wilden we wel! Ik had al een duidelijk voorgevoel van een jongetje, mede doordat mijn huid nog zo mooi was, terwijl ik bij Roos op deze termijn al helemaal onder de pukkels zat. De Chinese kalender, die bij Roos en Sven ook heeft geklopt, gaf nu weer een jongen aan. En op de echo bij de nekplooimeting heb ik een foto gevraagd van de "nub" (nub-theorie kan met deze termijn het geslacht al aanwijzen) en ik vond het een duidelijke jongetjesnub. 

En ja hoor, mijn voorgevoel kopte....

..... er zit een klein JONGETJE in mijn buik!!  Cool 

Een gezond jongetje, nou ja dat is toch geweldig? Dave was door het dolle heen haha! Mooi rijtje: een zoon, een dochter en nu weer een zoon. Wat bijzonder ook om bij nog geen 14 weken het geslacht al te weten.

Dat betekent wel weer helemaal opnieuw beginnen met de kleertjes, want van Sven heb ik altijd alles weggegeven van kleding en jongensspeelgoed, terwijl ik van Roos alles nog heb. Maar daar moeten we dan maar verandering in brengen, komt goed. 

Dus mensen, mochtend jullie nog iemand weten met een klein jongetje die de komende jaren van zijn kleertjes en speelgoed af wil (en ik weet toevallig al iemand, alvast super bedankt Sandra, de eerste tijd komen we wel door alvast!!)  dan hoor ik het graag. Ik heb op mijn beurt dan weer veel lieve schattige meidenkleertjes over om te vergeven of te ruilen. 

Vlokkentest

Natuurlijk hadden we vantevoren al nagedacht over wat we zouden doen als we zo'n uitslag kregen. We wilden zo spoedig mogelijk een vlokkentest. Die werden echter normaal alleen maar op de maandagochtend gedaan, en nu was het al eind maandagmiddag. Maar omdat we zo stellig waren, belde de echoscopiste met de gynaecoloog en die had nog wel even tijd om het NU te doen. Een half uur later lag ik dus weer op de behandeltafel, maar nu voor de vlokkentest. Wat enorm fijn dat dat zo snel al kon!

De vlokkentest zelf vond ik  geen pretje (understatement). Van Roos kon ik me herinneren dat ik het nog best mee vond vallen, maar nu was het heel pijnlijk. Ik kon me maar moeilijk ontspannen en had ook het gevoel dat het niet lekker ging. En tot overmaat van ramp bleek hij, toen hij het doosje met (zonder verdoving!) dwars door mijn buik opgezogen weefsel van de placenta onder de lamp hield, niet voldoende vlokken te hebben. Dus moest het opnieuw! Wat een ramp. Undecided Maar de tweede keer leek het allemaal wat vloeiender te gaan, en was het ook minder pijnlijk. Gelukkig na de tweede poging wel genoeg vlokken en konden we naar huis. 

Ik kreeg het advies twee dagen rustig aan te doen, en niet te werken. De avond zelf had ik buikkrampen en voelde ik me heel naar. Ik heb de hele avond met een dekentje op de bank gelegen. De dag erna al nauwelijks meer last, al durf je haast niet te hoesten omdat je toch een wondje in je baarmoeder hebt natuurlijk. Een vlokkentest geeft toch een risico dat het daarna mis gaat met de zwangerschap, een risico van 0,5% om precies te zijn. Maar dat risico namen we voor lief, het was immers veel kleiner dan het risico op een kindje met een afwijking.

Omdat we flink verhoogd risico hadden dit keer kwamen we in aanmerking voor een versnelde test, zodat we niet te lang in spanning hoefden te zitten. Nog even geduld! 

Volgende pagina »

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Andere foto's

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: